Delta Force Xtreme

Mark Highway, sierżant elitarnego oddziału Delta Force wygodnie usadowił się na ławce, jako poduszkę wykorzystując zapasowy spadochron. Monotonnie brzmienie 4 potężnych silników Allison, które niosły ich w "brzuchu" C-130 Hercules przez przestworza nastrajało do drzemki. Myśli Marka leniwie podążyły do czasów, kiedy jako nieopierzony kapral zameldował się w Forcie Bragg, skierowany przez przełożonych, którzy widzieli w nim idealny materiał na "Psa Wojny". - Dobry Boże, jak oni nas tam katowali - pomyślał, przypominając sobie hektolitry potu, które wylał w "małpim gaju" na ostrym kalifornijskim słońcu. Teraz, mimo upływu zaledwie kilku lat czuł się jak weteran i było to uzasadnione. Misje w różnych zakątkach świata, gdzie przywracali normalność w nienormalnych warunkach zdążyły wejść mu w krew. Ciekawe, dokąd teraz zmierzali? Dowódca sekcji Bravo, do której należał Mark był dziwnie małomówny na lotnisku, kiedy pakowali się do Herkulesa. - Chciałbyś usłyszeć, gdzie zjesz śniadanko? - Usłyszał szept nad uchem - W jadłospisie mrożona wódka "Gorbaczow", lecimy do Rosji!

Do rąk moich trafiła kolejna kontynuacja powoli stającej się kultową serii "Delta Force". Tym razem pełny tytuł został wzbogacony o słowo "Xtreme", co ma symbolizować wzmocnioną przez Autorów ze studia Novalogic Inc. dawkę atrakcji powodujących gwałtowny skok adrenaliny. Gra niejako na "dzień dobry" wita nas ładną oprawą graficzną pudełka i starannie wykonaną instrukcją, co jest niewątpliwą zasługą naszego rodzimego wydawcy CD Projekt. To nie wszystko. Zespół CD Projektu wykonał polską wersję językową na takim poziomie, że cokolwiek powiem w tym miejscu nie jest w stanie oddać mojego Uznania! Kłaniam się w pas po staropolsku, gdyż nieczęsto trafia się wykonanie polskiej wersji tak profesjonalne. Przyznać muszę, że CD Projekt ma ostatnio dobrą passę i świetną rękę do tytułów, że przypomnę doskonale opracowane i wydane "Opowieści Barda".

"Delta Force Xtreme" jest klasyczną grą akcji w trybie FPS, przez niektórych skrótem myślowym nazywaną "strzelanką". Scenariusz gry został podzielony na trzy kampanie w trzech różnych regionach świata, każda o innym tle wydarzeń. Mimo, że w tego typu grach nie oczekuję na intelektualne fajerwerki to tym razem przyznać muszę, że Autorzy dobrze odrobili lekcje. Treść każdej misji jest spójna i logiczna, dzięki czemu gra zyskuje w mojej ocenie na wartości. W trakcie pierwszej kampanii lądujemy w Peru, gdzie przyjdzie nam stanąć na drodze pewnemu obrotnemu draniowi, produkującemu i handlującemu "białą śmiercią", czyli narkotykami. Oj, będzie się działo, oj będzie! Druga kampania to teren Afryki, a dokładnie Czadu, nękanemu bratobójczymi walkami. Grupa miejscowych watażków postanawia wziąć wszystkie sprawy w swoje ręce i pod sztandarami nikomu bliżej nieznanego Narodowego Frontu Czadu zamierza zachwiać stan chwiejnej równowagi. Z pozoru proste zadanie, rozrośnie się do regularnej wojny z wykorzystaniem wszystkich dostępnych środków i metod. Kampania nr.3 to podróż do "matuszki Rosji", a konkretnie do Nowej Ziemi. W tamtej okolicy kilku twardogłowych oficerów rosyjskiej armii nie godząc się z nowym obliczem swojej ojczyzny postanawia dokonać przewrotu wojskowego i przejąć władzę. Majaczenia o zawróceniu koła historii wsparte są chęcią przejęcia kontroli nad bronią nuklearną, aby użyć jej jako karty przetargowej. To nie przelewki, trzeba pomóc oddziałom rosyjskiego Specnazu" w neutralizacji zagrożenia. W sumie kilkadziesiąt {sic!} misji o wysokiej dynamice następujących zdarzeń. W trakcie wykonywania poszczególnych zadań będziemy mogli użytkować różnego typu sprzęt wojskowy, od crossowych motocykli, poprzez terenowe pojazdy po śmigłowce. Bardzo taka okoliczność mi się podoba, ponieważ w sprzęt ten można wykorzystywać w różnoraki sposób. Przykładowo podam, że jednośladu zwanego "crossówką" używałem namiętnie do podjeżdżania w pobliże wroga, potem na "brzuszek" i wymiatanie przeciwników z mojego ulubionego M24 z celownikiem teleskopowym. Powiadam Wam Szanowni Gracze - MIODZIO! Początkowo trochę mnie denerwowało usytuowanie widoku z celownika, który nie znajduje się w centrum ekranu monitora, lecz po prawej stronie. Za to lornetka i noktowizor pierwsza klasa. Po kilku misjach przestaje się zresztą zwracać uwagę na "udziwnionka", gra zasysa straszliwie. Wyposażeniem standardowym jak na "Delta Force" przystało jest broń strzelecka w kilku rodzajach, z wspomnianym powyżej karabinem wyborowym. Miłośnicy "rzęsistego" strzelania do rączek wezmą zapewne M249, M4, lub wytłumionego MP5. Z ciężkiej artylerii przenośna wyrzutnia pocisków rakietowych AT-4. Mnie osobiście niespecjalnie odpowiadała, za to miny Claymore jak najbardziej! Sensowne postawienie pułapek może uratować skórę w najbardziej gardłowych sytuacjach. Przypomniały mi się czasy, gdy grając w pierwszą część "Metal Gear Solid" na konsoli "Claymorami" powstrzymywałem pościg, eh, łza się w oku kręci. Do rozwalania wszystkiego, co na to zasługuje w prezencie otrzymujemy nieśmiertelny plastik C4, no i rzecz jasna granaty w niezłym asortymencie. Generalnie można zastosować kilka metod w trakcie realizacji kolejnych zadań. Metoda "urra, wpieriod!" dla zwolenników szybkich rozwiązań jest najbardziej na miejscu. Ja osobiście wolę metody bardziej czasochłonne, rzekłbym wysublimowane. Podejście przeciwnika, rozpoznanie jego pozycji i potem eliminacja przy wykorzystaniu "snajperki" to właśnie to, co najbardziej mnie cieszy. Miłośnikom "sieciowego wojowania" powiem, że tryb multiplayer wyposażony w sześć różnych trybów jest dostępny, aż dla 32 graczy! Na nudę Ci z Was, którzy tę grę zakupią skarżyć się nie będą - gwarantuję! Dzięki różnorodności treści i warunków poszczególnych zadań "Delta Force Xtreme" całkowicie wpisała się w kanon swojej serii i za to chwała Autorom z Novalogic Icn.

Słów kilka o oprawie graficznej. Wykonano ją na więcej niż dobrym poziomie, chociaż programiści nie ustrzegli się drobnych błędów. Czasami "zwłoki" zapadają się w terenie, lub martwy przeciwnik trzyma lufę i magazynek "kałasza" i to nie z powodu, że tyle mu sprzedali! Nie są to jednak wielkie wpadki. Wszystkie lokacje są wykonane niezmiernie starannie, szczególnie roślinność i ukształtowanie terenu. Afryka wygląda jak Afryka, podobnie jak Nowa Ziemia i Peru. Kolorystyka dobrana do poszczególnych krajobrazów jest na wysokim poziomie. Mnie zadziwiła inna rzecz, skoro już o grafice mowa, a mianowicie dbałość o detale i szczegóły. Broń, którą trzymamy w rękach nosi ślady użytkowania w sposób piekielnie realistycznie odwzorowany. Przypomniało mi się jak wyglądał mój pierwszy kbk AK na "unitarce" przed przysięgą. Miałem broń wyprodukowaną w roku mojego urodzenia - 1959, a jak się z niej strzelało! Wszystkie jej metalowe części wytarte były do lśniącego metalu, przez kolejne pokolenia rekrutów. Jednym słowem, jest, na co popatrzeć, oczywiści w chwilach, gdy nie jest się celem, a przeciwnicy potrafią używać swoich zabawek. "Strefa dźwięku" w "Delta Force Xtreme" jest opracowana na miarę, co najmniej grafiki. Świetne tło i odgłosy otoczenia, oraz niezwykle wiernie odwzorowane dźwięki strzałów i eksplozji są dowodem porządnie dopracowanej gry. Szczególnie ciekawie brzmi stłumiony wybuch granatu w pomieszczeniu, czy też "płaski" odgłos strzału z karabinu wyborowego.

"Delta Force Xtreme" jest godną kontynuatorką serii gier z komandosami tej elitarnej jednostki w roli głównej. Obdarzona zajmującą fabułą, która nadaje tło każdej kampanii, niezmiernie starannie wykonana, o grafice i dźwięku na dobrym poziomie, oraz cenie więcej niż przystępnej powinna znaleźć się w kolekcji każdego Gracza, do czego szczerze zachęcam. Na koniec jeszcze raz słowa Podziękowania i Uznania dla CD Projekt, za niezmiernie profesjonalnie wykonana polską wersję językową i piękne wydanie tej gry.

Delta Force Xtreme                                                                                                        OCENA
Grywalność: 8+	Grafika: 8+		Dźwięk: 8+	8+
+ duża różnorodność misji   + ciekawe tło kampanii   + grafika i dźwięk na dobrym poziomie   + profesjonalnie opracowana polska wersja językowa   + CENA!		- drobne błędy w grafice   - nie znalazłem poważniejszych mankamentów, które uzasadniały ich opis