Ekstraklasa pierwsza klasa

W tym sezonie jest to widoczne aż nadto. Skończyły się złote czasy dla domorosłych bukmacherów, którzy tydzień w tydzień obstawiali zwycięstwa wielkiej trójcy polskiej piłki - Wisły, Legii i Lecha. Teraz każdy może wygrać z każdym, a wytypowanie, kto w przyszłym sezonie zagra klasę rozgrywkową niżej, to wróżenie z fusów - bo ogonek tabeli wydłużył się znacznie. Za to, jak tak dalej pójdzie, mistrza poznamy już na półmetku rozgrywek.

Po estońskim blamażu w pucharach wydawało się, że właściciel Wisły rozgoni całe towarzystwo na cztery wiatry i odda Białą Gwiazdę w inne ręce. Tymczasem Cupiał pożegnał się tylko z Jackiem Bednarzem, który od początku jakoś specjalnie przez kibiców szanowany nie był, choćby dlatego, że do Krakowa trafił po zakończeniu współpracy z warszawską Legią. Maciej Skorża zachował swoje stanowisko i zaczęły się dziać rzeczy niepojęte w skali polskiej piłki: trener stał się menedżerem odpowiedzialnym za transfery i ogólną politykę klubu, zaczęto budować siatkę skautów rozsianych na całym świecie, Bogusław Cupiał zapowiada, że w zimowej przerwie sypnie groszem, a sztab medyczny nie składa się już trzech doradców od spraw wszelakich i beznadziejnych, a kilku fachowców z odrębnych dziedzin. Budowa stadionu jest na ukończeniu, boiska treningowe "ponoć się robią", a włodarze Wisły tradycyjnie zapowiadają szturm na LM. Na krajowym poletku Wisła dzieli i rządzi, potknięcie z Polonią Bytom,Lechem i Legią to tylko wypadki przy pracy, choć, zwłaszcza te dwa ostatni, bardzo bolesne. Pojawiły się nowe wzmocnienia: Kirm i Alvarez znakomicie wkomponowali się w drużynę, postrach sieje duet Brożek-Małecki, a co się będzie dopiero działo, gdy do gry powrócą Boguski i Garguła… Wisła niezaprzeczalnie idzie na majstra - wreszcie zaczęło się coś budować, a nie burzyć. Oby tylko była to trwalsza konstrukcja, która wytrzyma jeszcze parę ładnych lat.

Ekstraklasa pierwsza klasa

Na przeciwnym biegunie znajdują się dwie inne wielkie firmy: Legia i Lech. W Warszawie dzieją się doprawdy niewesołe rzeczy. Kibice bojkotują ITI, bo pieniędzy na transfery nie ma, zarząd narzuca fanom dziwne niedogodności, a w konsekwencji trybuny przy Łazienkowskiej świecą pustkami. Janowi Urbanowi kompletnie posypała się koncepcja gry: Legia razi nieskutecznością, a w obronie gra wyjątkowo nieporadnie. Chinyama nie okazał się zbawicielem, Rybus do spółki z Paluchowskim okazali się bohaterami jednego spektaklu, a pozbycie się kreatywnego Rogera to nie był dobry pomysł, bo Iwański totalnie nie radzi sobie z kreowaniem akcji Legionistów. Na całej linii zawodzi obrona; cieniem siebie jest w tym sezonie Dickson Choto, a Rzeźniczak miewa przebłyski, jednak zdecydowanie za rzadko. Gdyby nie słowacki bohater Jan Mucha, mogłoby być jeszcze gorzej. Kibice już domagają się głowy Urbana, choc zwycięstwo z Wisłą trochę utemperowało zapędy. Ale i tak hiszpańskie eksperymenty najwyraźniej sprawdzają się tylko w rezerwach Osasuny.

Kolejorz to największe zaskoczenie "in minus" tego sezonu. Pożegnano się z Franzem Smudą, dokooptowano do składu czeladnika Zielińskiego i efekty jakie są, doskonale widać. Lech to teraz grupka indywidualności, pracujących na kolejne zera przy wartości na rynku transferowym. Stilić, gdyby tylko mógł, uciekłby z Poznania tak szybko, jak to tylko możliwe, Rengifo ma już przygotowane miejsce u Smudy w Zagłębiu, Lewandowski marzy nie o złotówkach, a euro na koncie, a Arboleda ma już dosyć bananów i małpiego pohukiwania w polskiej lidze. Pan Zieliński na mentora się nie nadaje: połowę składu wyrzucił do rezerw, by nauczyć kolesiostwo dyscypliny, zarząd zawtórował szkoleniowcowi, zamroził premie, a prezes Lecha powiedział, że jak komuś się nie chce grać, to droga wolna i nikogo na siłę nie trzymamy. Ot, wielkopolska motywacja. A kibice już rozżalonym głosem śpiewają po cichu "Adios, puchary"…

Ekstraklasa pierwsza klasa

Nieoczekiwanie siłą polskiej ekstraklasy stały się śląskie kluby: bytomska Polonia i chorzowski Ruch. Choć minęło zaledwie kilka kolejek, kibice niebiesko-czerwonych już otwarcie myślą o pucharach. Jurij Szatałow z grupki totalnie nieznanych zawodników stworzył kolektyw, który odprawia z kwitkiem wielkich mocarzy polskiej piłki: Wisłę, Legię czy GKS Bełchatów. Swoje wielkie chwile przeżywa młodziutki Szymon Sawala, skutecznym egzekutorem okazuje się nagle Podstawek, a nabytki z zagranicy, jak Killar, Barcik czy Bazik to rewelacje polskiej ekstraklasy. Z bytomskiej mąki Szatałow upiekł smaczny chlebuś, a kibice proszą o więcej. W końcu apetyt rośnie w miarę jedzenia.

"Niebiescy" to z kolei totalne zaskoczenie, zwłaszcza po absolutnie nieudanym poprzednim sezonie, w którym Ruch ledwo uszedł z życiem i cudem wybronił się przed spadkiem. Zabójczo skuteczny duet Niedzielan - Sobiech, przebojowy Janoszka i jedna z najlepszych linii defensywnych ekstraklasy - chorzowianie godnie dotrzymują kroku Wiśle i wcale nie zapowiada się na to, by ta passa miała zostać nagle przerwana. Podwójna pucharowa radość na Śląsku? Niemożliwe nie istnieje.

W zupełnie odmiennych nastrojach znajdują się kibice Odry "Nigdy nie spadnie" Wodzisław. Co sezon typowani jako główni kandydaci do spadku uciekają spod gilotyny, przedłużając swój byt w ekstraklasie. Teraz jednak wodzisławskie słońce może zajść nad stadionem przy ulicy Bogumińskiej, bo Odra od początku rundy klepie niesamowitą biedę i jakimś cudem ciuła punkt po punkciku, uciekając ze strefy spadkowej. Ryszard Wieczorek już zapłacił głową, piłkarze stroją dobre miny do złej gry, a kibice mają powoli tego wszystkiego dość. Jagiellonia już wyprzedziła wodzisławian, Cracovia i Zagłębie zaczynają grać coraz lepiej, a Odra… A Odra konsekwentnie robi swoje, ale znając życie znowu w meczu "o wszystko" sprawią niespodziankę i zostaną w ekstraklasie.